Bokblogger

Åhman Teig leverer nok ein drivende god historie frå Øyerstad.

• Norsk tittel: Bølla
• Forfatter: Kjell-Vidar Åhman Teig
• Sjanger: Roman, Skrekk
• Antall sider: 267
• Utgivelsesår: 2026
• Utgiver: Music Is Everywhere

Kjell-Vidar Åhman Teig er oppvokst i bygda Båstad i Indre Østfold, men bur no utanfor Stockholm. Han jobber som Creative-/Art Director, samt at han er rockemusiker. Han gav ut albumet «Bare noen minner» i 2018 og «Bag og Bones» i 2019. Som forfattar debuterte han med boka «3 steiner til nøkken» i 2020. I 2023 gav han ut «En kamp mot demoner», og i 2026 gav han ut «Bølla», som er ein psykologisk skrekkroman.

Under månen og tårnet oppe på Mørkvedåsenden ligger Øyerstad. Det sies at grensene mellom liv og død er uklare i bygda der ute blant skog og jorder. Det er kanskje derfor øyerboerne er så tause når de går til kirkegården for å tenne lys på de mange gravene.
Alle kjenner alle der, likevel hviskes og tiskes det i kassa på butikken og utenfor apoteksbussen som kommer hver tirsdag. De sladrer om de som svinger seg til Carlene Carter og rockabilly nede på dansebana i Øyervika, om at de drikker altfor mye hjemmebrent og murerpils, om jentene med dype utringninger, og hvem som har klina med noen de ikke burde klina med. På nedsiden av Essostasjonen ligger huset der Emma og Oliver bor. Emma er Olivers mamma. Emma kaller ham for Superman fordi han lurer på om han skal bli en superhelt når han blir stor. Oliver drømmer om å ha en pappa som de andre barna på skolen.
Ryktebørsen eksploderer sommeren 1986 da bygdas nye hardhaus dukker opp på trappa utenfor huset deres. Han kysser Emma og gir Oliver en flunka ny fjernstyrt bil. En Turbopanter. Den gule.
Så blir det stille igjen. En stund. Emma får juling. Du kan høre dem bråke og skrike i huset på kveldene. På kafeen sies det at man skal være forsiktig med hva man ønsker seg. Noen sier at Emma har fortjent det. Superhelten Oliver gjør ingenting.
De kaller ham en feiging.
De skulle bare visst…

Denne boka er eit forhåndseksemplar frå forfatter. Eg er på ingen måte påverka av dette, og har skrevet min egen subjektive vurdering av «Bølla».

I min bokblogg legg eg ut bøker som eg vil anbefale videre til deg som les den. Difor publiserer eg ikkje bokanmeldelser med karakter 3 eller dårligere. Unntaket er viss forfatter/forlag likevel ynskjer dette.

Dette er ein roman tar oss tilbake til 1987 og som heller mot psykologisk skrekk-sjangeren. (Eg har betalest ei utgåve av boka, så forandringer kan forekomme i ettertid.)

PS: Boka har forventet lanseringsdato i September 2026.

Me skal tilbake til Øyerstad. Bygda som Teig legg sine univers til. Øyerstad ligg mellom åkre og skog dypt inne i hjerta av Indre Østfold, og er ei bygd der alle kjenner alle. Her bur Oliver saman med mor si. Ingen veit kven som er far hans, då mor hans, Emma, ikkje hugsar noko frå då ho var på ein konsert i 1977, men ting tyder på eit overgrep. No kjem Roy inn i livet til Oliver. Han vert kjæreste med moren og er ein real barsking. Nedsiden er at han er voldelig mot moren og Oliver føler seg utrygg. Kva kan ein 10 åring stille opp med når ting byrjar å skjære seg?

Boka starter i eit roleg tempo. Det er 1987 og sommeren har gjort sin inntreden. Me vert introdusert for forskjellige karakterer, og me kjenner igjen universet viss ein har lest dei foregående bøkene. Forfattar bruker tid på å bygge opp historia, og ein skal eit godt stykke inn i historia før boka skifter karakter og me får servert meir frå det psykologiske perspektivet og med skrekkelementer.

Me fylgjer fleire personer parallelt, og alle er jeg-personer. Dette er ein fin måte å fortelje deira historie på, då Teig kan viderebringe deira personlege tanker og følelser på ein meir naturleg måte enn viss det hadde vert skrevet i tredjeperson. Hovedkarakteren er Oliver. Han er 10 år og er pliktskyldig og ærleg. Det er no han skal leve eit bekymringsfritt liv med gode vener, men tilstanden i heimen er langt fra slik den burde være, og han er livredd for at moren skal bli påført større skader enn det ho allereie får fra kjæresten sin. Han forsøker å beskytte både moren og halvsøsteren sin, Heidi, så godt han kan. Oliver har stor respekt for Roy, og ser på mange måter opp til ham, samtidig som han er livredd for fyren. Det er med andre ord eit dystert bakteppe når historia skrider frem.

Han slo med håndflata. Det smalt, og mammas hode ble kasta til siden. Heidi skjønte ikke hva som skjedde da vinglasset traff gulvet, men da hun så at mamma fikk vondt, forsto hun at noe var galt. Underleppa sank, og hun begynte å pipe.

Det vert litt hopping fram og tilbake i tid, men hovedsaklig så foregår det aller meste på slutten av 1980-talet. Teig er dyktig til å mane fram bildene frå denne tida med gode miljøskildringer og små minner som kan være lagret hos deg som lesar.

Eg digger måten han skildrer bygdedyret og sladderen som fylgjer med i små bygder og grender. Og typisk for slike stader er også at folk får kallenavn som skildrer noko ved dei. Der treff han innertier i sine beskrivelser av eit slikt miljø.

Selvsagt var det mange i Øyerstad som hadde meninger om det å få barn utenfor ekteskapet. At jeg ikke visste hvem faren var, hjalp heller ikke. En av dem som gjerne delte sin mening, var frøken Karlsen, som vi kalte Bibelkjerringa. Hun bodde i huset på høyre side før butikken. At jeg hadde latt meg friste på en syndens festival i Oslo, hjalp heller ikke på det hun hadde å si om meg. Hun sto på trappa og ropte mens hun ringte i klokka som hang fra taket ved døra ut mot veien. -For Gud skal dømme dem som driver hor og bryter ekteskapet!

Innhaldet er tidvis dystert og mørkt, men innimellom kjem det frem småartige detaljer i språket som er gjenkjennelig frå tidlegare bøker frå samme forfattar. Dette er hans signatur og hans måte å vise at galgenhumor fungerer strålende sjølv i pressede situasjoner.

Det vert ein del skildringer som kan føles litt repetetiv. Det er ein vesentlig del av historia, men samtidig vert det i mine auge litt langdrygt når det vert gjentatt fleire gongar.

Det er ein fengende historie som etterkvart går over i andre sjangrer. Det er masse som skjer og det kjem stadig nye overraskelser som snur opp-ned på ting. Når til og med det paranormale slår inn, så veit ein at det byrjar å gå på det psykologiske aspektet.

Pusten stoppa høyt i halsen. Hjertet begynte å ruse. Det knitra i lufta og klærne klistra seg til kroppen. Statisk elektrisitet. Øyerstad gynga. Sakte. Jeg trodde jeg skulle svime av. Stjerner dansa for øynene. Dag ble plutselig natt. Mørkere.

Eg liker måten hovedkarakteren skifter personlighet. Frå den litt usikre og nesten litt sjenerte guten, til å bli ei bølla. Hans oppvekst og hans forhold til Roy bidrar sterkt til denne forandringen. Det blir eit litt elsk-hat forhold til karakteren. Ein kan skjønne kvifor han gjer dei tinga han gjer, men samtidig kan ein ikkje forsvare valgene hans. Teig visar med andre ord fram dei forskjellige sidene og stadene i eit menneskesinn som kan få fram våre beste og verste sider.

Det er eit solid driv og historia innehar ein fin vekta veksling mellom skrekk og romanpreg. Det er gode oppbyggende karakterer, litt enkle men samtidig samansette personligheter som definitivt har sine motpoler.

Teig lar konsekvenser faktisk få konsekvenser. Dette er for meg eit stort pluss, sidan mange forfattere lar dette seile sin eiga sjø. Men her får handling konsekvenser og fortida innhenter enkelte personer, noko som gjev meg som lesar ein tilfredstillelse av at rettferdigheten stort sett seirer til slutt på ein korrekt måte, sjølv om den innimellom har ein knotete veg til målet.

«Bølla» er ein medrivende og fengende roman som speler på forskjellige sjangrer. Frå å starte roleg med ein oppbyggende historie, til å gå over til skrekk og det psykologiske aspektet, maner forfattar fram ei historie som kryp inn under huda på deg. Kjell-Vidar Åhman Teig er nok ikkje så kjent for mange, men du verden som han kan skrive! Sjekk gjerne ut hans to foregående bøker frå samme univers!

TERNINGKAST: 5