Bokblogger

Ein skjør roman om det å kunne bety noko for nokon.

• Norsk tittel: Et telt i skogen
• Forfatter: Bjørn Bottolvs
• Sjanger: Roman
• Antall sider: 151
• Utgivelsesår: 2024
• Utgiver: Liv Forlag

Bjørn Bottolvs (Født 1946) har tidlegare jobba som førstebetjent ved Oslo Politidistrikt. Han debuterte med krimromanen «Kometen» i 1999, og har til sammen skrevet 10 krimromaner med politibetjenten Jo Kaasa i hovedrollen. Han har i tillegg gitt ut ei rekke bøker for barn og ungdom. I 2022 gav han ut krimromanen «Dorthea Bjørk». I 2024 gav han ut romanen «Et telt i skogen».

Tom, en pensjonert politimann går i skogen og grubler over døden, ekteskapet sitt og livets mange underlige tilskikkelser. Kona er på seminar, og egentlig skal han rydde i kjellerboden mens hun er borte. Isteden møter han en ung kvinne og et lite barn i et telt i skogen. Det er tydelig at kvinnen har rømt fra noen. Tom, som mistet moren sin under dramatiske omstendigheter ett år tidligere, savner å bety noe for noen. Han øser omsorg over de to, men valget hans vil vise seg å få fatale konsekvenser.

Denne boka er eit leseeksemplar frå Forlagshuset i Vestfold. Eg er på ingen måte påverka av dette, og har skrevet min egen subjektive vurdering av «Et telt i skogen».

I min bokblogg legg eg ut bøker som eg vil anbefale videre til deg som les den. Difor publiserer eg ikkje bokanmeldelser med karakter 3 eller dårligere. Unntaket er viss forfatter/forlag likevel ynskjer dette.

Dette er ein roman om det å bety noko for nokon.

Me møter Tom. Han er ein pensjonert politimann som har runda seksti år. Nokre år tidlegare var han delvis skyld i ei dødsulykke, og dette er noko som stadig flimrer foran augene hans. Å pensjonere seg fra jobben sin virker å ha tæret på Tom. Han sakner å bety noko for nokon. Han har kona så klart, men det virker som ho er ei dame med bein i nesa og som klarer seg sjølv. No er ho på seminar, og er vekke nokre dagar. Tom tar seg ein rusletur i skogen, og møter på ei ung kvinne med eit lite born i eit telt. Endelig kan Tom gjere ein forskjell for nokon att…

Det er ein merkverdig roman dette. Bottolvs har skrevet ein roman som er stillferdig og melankolsk. På samme tid veksler det mellom det såre, på grensa til det perverse og til det makabre. Likevel så senker ein skuldrene medan ein les.

De første som finner meg er trolig dyr, rovdyr som lusker rundt med tomme, skrikende mager. Snuser forsiktig i skjegget, leter seg frem til naken hud, først ute med ei ru, raspende tunge, før tenner skjærer gjennom og gir smak, en søtlig smak av blod. Så etter hvert ivrigere, river seg gjennom klær, eter seg ned i magen med grådige kjefter, slurper i seg det som er der.

Tom er ein karakter som ein i utgangspunktet får medkjensle for. Han har kommet til eit punkt i livet der han meir eller mindre leiter etter eit fast holdepunkt, sjølv om han har kone og er «bonuspappa». Tom pleier å rusle rundt i skogen og tenke over livet sitt. Desse kjenslene får me ta del i, og gjennom hans tanker og følelser så vert lag på lag avduka i teksten.

Me får små historier frå barndommen hans og livet generelt. Det er ein tøff oppvekst han har stått i og som definitivt har formet han som person. Han bærer på ein del mørke hemmeligheter og har relativt mange skjeletter i skapet som ikkje tåler dagens lys, men som me likevel får ta del i. Mitt syn på denne karakteren endrer seg stadig undervegs og gjer han meir og meir levende.

Eg liker den balansegangen forfatter har valgt når det kjem til hovedkarakteren. Ein barsk politimann som skriv dikt i det skjulte. Ein mann som lever av å hjelpe andre, men som samtidig har latt være når det kanskje teller som mest. Det er mange motsigelser, og det fungerer som hånd i hanske.

Hun slår armene rundt meg. Jeg kjenner en svak duft fra håret hennes, en blanding av nyutsprunget løv og noe som minner meg om duften fra en busk som sto ved slipesteinen til morfar.

Det aller meste kretser rundt Tom, men når han møter Ellina og hennes baby i skogen, så endrer både bok og Tom karakter. Likevel er det personen Tom som ligg i botn av historia. Frå start til slutt. Hans valg, hans kvaler, hans skjelett i skapet, hans fortid, hans nåtid og hans framtid.

Boka er lettlest med korte kapitler. Språket er skjørt og varsamt, og er skrevet i både no- og fortid. Ein finn store ytterpunkter i historia, der gleden av å glede overskygger medaljens bakside. Miljøskildringene og språket han fører er på grensa til det maleriske til tider.

Lar også disse tankene bare være der de er, lar dem svirre rundt som insekter i lave stråler fra kveldssola. Helt til de blir borte. Langsomt borte som dugg for sola.

Handlinga foregår over eit døgn, men den rommer eit heilt liv. Ein får mange ubesvarte spørsmål undervegs. Nokre får ein svar på, medan andre forblir ubesvarte. Det er eit usammenhengende innhald, men samtidig er det ein heilhet i det.

«Et telt i skogen» er ein roman med eit varsamt språk der handlinga rommer eit heilt liv. Med ein solid oppbygd karakter og ein heilstøpt historie, så vart dette til ei perle av ein roman. Til meir ein tenker over innhaldet, jo betre vert boka. Kan anbefales på det varmeste.

TERNINGKAST: 5