Bokblogger

Bok nr. 2 i den lettbeinte krimserien om Anki Karlsson og Tryggve Fridman.

• Norsk tittel: Med døden til bords
• Original tittel: Lat det som varit vila
• Forfatter: Marianne Cedervall
• Sjanger: Krim
• Antall sider: 284
• Utgivelsesår på norsk: 2025
• Utgiver: Pangolin Forlag

Marianne Cedervall (Født 1949) debuterte som forfatter i 2009 med spenningsromanen «Svinhug». Ho har opparbeida seg til å verte ein av Sveriges mest populære krimforfattere. «Av skuggor märkt» vart utgitt på svensk i 2015, og er fyrste bok i serien om Anki Karlsson. Dette er den fyrste boka som er utgitt på norsk, og heiter «Mord på øya», og vart utgitt i 2025, også «Med døden til bords» vart utgitt på norsk samme år.

Det er midt i november, og i Mullvald på Gotland er planleggingen av årets trøffelfestival i full gang. Med hjelp fra guider og hunder skal deltakerne lete etter trøfler ute i naturen og deretter nyte denne delikatessen i seks forskjellige retter under en kveld på menighetsrestauranten. Anki Karlsson har invitert sine tre venner fra fastlandet – Lena, Gunilla og Ingegerd – og de har planlagt fantastiske dager med ridning og god mat. Tryggve Fridman har også besøk: søsteren, svogeren og en god venn. Trøffelsafarien er en suksess, men kort tid etter middagen skjer det noe forferdelig. En av gjestene kollapser og dør.
Tryggve er overbevist om at det ikke er en naturlig død, men mener det er snakk om forgiftning. Det viser seg at flere av gjestene hadde motiver, og at sterke følelser som hevn og grådighet ulmet under overflaten.

Denne boka er eit leseeksemplar frå Pangolin Forlag. Eg er på ingen måte påverka av dette, og har skrevet min egen subjektive vurdering av «Med døden til bords».

I min bokblogg legg eg ut bøker som eg vil anbefale videre til deg som les den. Difor publiserer eg ikkje bokanmeldelser med karakter 3 eller dårligere. Unntaket er viss forfatter/forlag likevel ynskjer dette.

Dette er bok nr. 2 i krimserien om Anki Karlsson og Tryggve Fridman, og kan leses frittstående.

Ein trøffelfestival skal arrangeres i Mullvald. Mange er ventet til staden, og det hersker ein viss form for kaos når ein gjest dør under middagen. Tryggve er overbevist om at gjesten er blitt forgiftet, og både han og Anki setter i gang med å undersøke folka rundt vedkommende. Det er fleire som har motiv for å begå ei ugjerning, men er dei i stand til å utføre den?

Det hadde vært altfor mange ubehagelige spenninger blant middagsgjestene, og ingen mangel på motiver for drap.

Forfatter skriv i eit tempo som gjer at eg som lesar ikkje har noko problem med å henge med på tankegong eller innhald. Det er med andre ord ein relativt sakte oppbyggende historie, der relasjoner og karaktersettinger kjem i fokus. Historia er skrevet i ein meir lystig tone, sjølv om det er ei krimbok med død og fordervelse. I så måte kan den fint kalles kosekrim eller feel-good krim utan at forfatter ville tatt seg nær av det.

Me fylgjer fleire av dei samme karakterene frå den forrige boka; Mord på øya, men det kjem også ein god del gjester til øya i denne historia, og dermed utvider Cedervall karakterregisteret sitt på ein naturlig måte. Nokre får ein meir framtredende rolle enn andre, men dei fleste speler på ein eller anna måte ein viktig rolle i plottet. Også i denne boka er det ein del om hest og hundehold, utan at det vert plagsomt mykje.

Forfatter skildrer ikkje all verden med miljøskildringer, men likevel nok til at ein får den gotlandske stemninga inn i stova. Ein føler på ein landlig og rolig stad, der alle kjenner alle. Når eit potensielt drap oppstår, så vert det sjølvsagt meir oppstandelse, men likevel er det på eit nivå som gjer at ein senker skuldrene medan ein les. Det er ikkje makabert eller inngående skildringer rundt drap.

Vinden hadde løyet, og en blek høstsol sto lavt på himmelen. Han burde ha tenkt på det og tatt på seg capsen i stedet. Nå måtte han i stedet myse mot de sterke solstrålene som traff havoverflaten og fikk vannet til å glitre så vakkert. Å gå langs høsttomme strender var noe av det beste han visste. Bølgeskvulpet skapte ro i kroppen, og som regel fikk han gå i fred.

Våre to hovedkarakterer er joviale og jordnære personer som det ikkje er noko tull med. Det er reale og ærlege karakterer som vil det beste for innbyggerne på den lille staden. Desse to gjenspeiler i grunn serien veldig bra. Det er noko bedagelig og roleg over det heile, og ein slepp den store dramatikken rundt utagerende hovedpersoner som ein ser i andre krimserier.

For min del så vart det enkelte partier som vart for lange og kjedelige utan at noko spesielt skjedde. Boka er romapreget med skildringer som drar ned tempoet. Her har forfatter bevisst valgt å gå roleg fram, få fokus på personer, relasjoner og bygge opp dette til å bli byggverket i eit krimplott. Det fungerer på ein sjarmerende måte, men Cedervall kunne kanskje hevet tempoet noko utan at det hadde gått utover oppskrifta hennes.

«I fargebadet har jeg johannesurt som jeg plukket da vi var her i sommer. Det er en gul blomst som gir fra seget intenst rødt fargestoff. Jeg har beiset garnet med alun, og da blir det grønt. Hadde jeg ikke gjort det, ville jeg nok fått en mer lilla tone.»

Det er videreutvikling av Anki og Tryggve, me får eit betre innblikk i Mullvard som stad, og me blir introdusert for nye karakterer som har alle muligheter for å verte med videre i serien. Eg synes at denne boka er eit knepp opp frå den fyrste boka, og legg grunnlag for videre vekst i dei kommende bøkene.

«Med døden til bords» er ein krimroman som har fokus på mennesker og relasjoner, og er avslappende og sakte oppbyggende. Det er ein lett tone som forsterker følelsen av eit landlig og roleg univers, til tross for trusler og død. Marianne Cedervall bygger med dette opp ein serie som vil bli ein favoritt hos mange lesere.

TERNINGKAST: 5-