Bokblogger

Ny norsk krimforfatter som henter inspirasjon frå britisk krim.

• Norsk tittel: Angst – Mordene i Notting Hill
• Forfatter: Parly Stallvik
• Sjanger: Krim
• Antall sider: 322
• Utgivelsesår: 2024
• Utgiver: ParlyParty Forlag

Parly Stallvik (Født 1976) er busatt i Malvik. Han debuterte som forfattar i 2024, med krimromanen «Angst – Mordene i Notting Hill». For denne boka vant han «Årets indiebok» i sjangeren skjønnlitteratur for vaksne i 2024.

En vårdag i Notting Hill, London, gjør prominente gjester seg klare til åpningen av en Munch-utstilling ved Kensington Museum of Arts. Idet dørene åpnes, gjøres et makabert funn. Et menneskehode er plassert på en pidestall midt i rommet der Edvard Munchs mest kjente verker henger utstilt. Hodet er deformert og ligner figuren malt av Munch i et av hans mest kjente verk – Skrik – som henger på veggen ved siden av. Blant gjestene er Richard C. Voss, en norskættet privatdetektiv og Munch-entusiast. Sammen med The Metropolitan Police begynner Voss å nøste opp i mordgåten, men oppdager raskt at mye er galt. Både museets nattevakt og Munch-maleriet Madonna har forsvunnet i løpet av natten. Snart trekkes også paralleller til det dramatiske tyveriet av Skrik og Madonna ved Munchmuseet i Oslo tjue år tidligere. En intens jakt på en morder og kunsttyv starter gjennom Londons gater og blant byens overklasse. Men den iskalde morderen er på ingen måte ferdig. Stadig flere personer i Voss’ omgangskrets trekkes inn i saken, og tiden er i ferd med å renne ut – men for hvem?

Denne boka er eit leseeksemplar frå forfatter. Eg er på ingen måte påverka av dette, og har skrevet min egen subjektive vurdering av «Angst – Mordene i Notting Hill».

I min bokblogg legg eg ut bøker som eg vil anbefale videre til deg som les den. Difor publiserer eg ikkje bokanmeldelser med karakter 3 eller dårligere. Unntaket er viss forfatter/forlag likevel ynskjer dette.

Dette er ein krimroman som er inspirert av klassisk britisk krim, og er fyrste bok i ein serie om privatdetektiv Richard C. Voss.

Stallvik tar oss med til Notting Hill i London, der ein Munch-utstilling skal åpnes ved eit kunstmuseum. Eit makabert funn setter ein stopper for utstillinga, og dette er berre byrjinga på ei sak som har forgreininger til Noreg, og kunsttyveriet av Skrik og Madonna ved Munchmuseet tjue år tidligere.

Sidan forfatter tar utgangspunkt i Munchs malerier, får me eit innblikk i fleire av desse sidan dei speler ein viktig rolle i romanen. Han fletter saumlaust inn informasjon og tydninger rundt maleria, som gjer til at det er lærerikt og ein får eit norsk innslag i tjukkaste London.

«Det finnes fire versjoner av dette maleriet. De første er malt i perioden 1893 til 1895. I tillegg gjorde han et litografi i 1895. Sånn sett er det fem stykker, egentlig. Det vi har foran oss er laget noen år senere, i 1910, malt med tempera på kartong».

Me fylgjer etterforskningsdel og gjerningsperson parallelt, og det vert ein intens jakt på morderen. Så er det slik at morderen stadig vekk ligg eit skritt foran, noko som skaper mistanker til kven vedkommende er i fleire retninger. Ein typisk britisk krim med andre ord.

Ein anna ting som forfatter har nytta seg av, er omstendelige miljøskildringer. Her overlates lite til fantasien, då me får det meste skildret gjennom teksten. Det fungerer overraskende bra, og vert fort ein del av historia.

Hovedkarakteren er Richard C. Voss. Han er ein norskættet privatdetektiv og investor. Han er óg ein ihuga Munch-entusiast, og kjem raskt i sitt rette element når morderen nytter Munch sine bilete som symbol til drapene. Voss er i 40-åra, drikker dyr konjakk og liker å ha litt luksustendenser rundt seg. Han slit med revmatisme og har blitt diagnostisert med bekhterevs, som hemmer han stort i daglige gjeremål. Men hovudet er på plass, og han har ein lynskarp hjerne med sans for detaljer. Han har også ein assistent som er heime hos ham og lager mat og hjelper han med investeringene. Ho kjem til å spele ein viktig rolle gjennom historia, og er også ein særegen karakter med fleire sider.

Sjølv om det er litt traust og dystert over det heile, så er det likevel ein og anna kvikk kommentar som lyser opp i teksten. Tørr britisk humor som ein berre må dra litt på smilebåndet av.

Det vil si, teltstanga til Bobby Jones sto fortsatt rak under slåbrokken. Så noe mer enn å synge kunne han sannsynligvis gjøre for seg. Og de som sannsynligvis var tiltenkt å avduke teltet, befant seg gjemt bak ei dør, to etasjer under.

Forfatter skynder seg langsomt gjennom avhøyr og teknisk og taktisk etterforskning. Det er ein god del synsing og forskjellige holdepunkter frå politiets side som dei fylgjer. Kva som er blindspor og kva som er reelt, er ikkje alltid like lett å fylgje med på. Dermed skapes det forvirring hos lesar og det gir forfatter større handlingsrom for å lage eit plott som overrasker.

Eg følte det vart litt gjentaking når det kjem til karakteristikker. Når det i tillegg er detaljert, så hemmer det framdrifta innimellom, all den tid f.eks Voss har kroniske smerter og sykdomsbilete. Eg synes også at media fades litt tidleg ut, og skulle gjerne sett at det var meir etterspel når saken er ferdig etterforsket.

Smertene kom til hoftene, knærne og den venstre albuen, som allerede verket intenst. Leddene som gjennom natten hadde hovnet opp, var de vanlige, og som alltid var kroppens venstre side verst rammet.

Det er ein velskrevet krim med eit solid plott som inneheld fine tvister og vendinger. Kunstinteresserte vil nok ha litt meir utbytte av denne krimromanen, men det er likevel snedig å ta utgangspunkt i tyveriet av kunstmaleriene frå Munchmuseet i 2004, og flytte ringvirkningene av dette til nåtid.

Stallvik har med denne krimromanen verkeleg latt seg inspirere av britisk krim. Det føles gammelmodig, men samtidig nymoderne. Det er ein fin miks når han fylgjer typiske verkemidler, men samtidig er det hans eiga forfatterstemme som bryt gjennom. Det er mykje detaljer og skildringer, men samtidig er det tidvis actionfylt.

Det er eit rimelig stort karakterregister med familiære forhold å halda styr på. Eg følte at Stallvik klarte å skilje desse frå kvarandre på ein eksemplarisk måte, utan å skape unødvendige konflikter og forvirring.

«Angst – Mordene i Notting Hill» er ein krimroman som er inspirert av klassisk britisk krim. Med gode miljøskildringer, solid plott og ein snedig kunsthistorisk bakteppe, er dette ein meget imponerende forfatterdebut frå Parly Stallvik.

TERNINGKAST: 4+