Bokblogger

Ny kvalitetskrim frå Thomas Bagger.

• Norsk tittel: Den nittende øya
• Original tittel: Den nittende ø
• Forfatter: Thomas Bagger
• Sjanger: Krim
• Antall sider: 424
• Utgivelsesår: 2023
• Utgiver: Vigmostad & Bjørke

Thomas Bagger (Født 1981) er ein dansk forfatter. Han debuterte som forfatter med krimromanen «Den permanente» i 2017. I 2021 gav han ut «Mannen i tre deler», som han også mottok Blixenprisen 2022 for Årets krim med. Denne boka vart utgitt på norsk i 2023. I det samme året vart også oppfylgjaren, «Den nittende øya» utgitt.

I en kirke i en liten bygd på Færøyene blir fire prester funnet døde i en pøl av blod. De er ikledd embetsdrakt og har hver sin kniv mellom hendene. Kriminaltekniker Sidsel Jensen og Lucas Stage, spesialagent i Task Force 14, blir sendt opp for å bistå det lokale politiet. Umiddelbart ser det ut som man står overfor et rituelt kollektivt selvmord. Men det er ting som tyder på at en femte person også har vært til stede. Både Lucas og Sidsel oppfattes – på godt og vondt – som fremmedelementer i det lille lokalsamfunnet. Mens tiden arbeider mot de to danske etterforskerne, vikles de langsomt inn i et mørkt, brutalt og blodstenket nett av fortielser og religiøs fanatisme.

Denne boka er eit leseeksemplar frå Vigmostad & Bjørke. Eg er på ingen måte påverka av dette, og har skrevet min egen subjektive vurdering av «Den nittende øya».

I min bokblogg legg eg ut bøker som eg vil anbefale videre til deg som les den. Difor publiserer eg ikkje bokanmeldelser med karakter 3 eller dårligere. Unntaket er viss forfatter/forlag likevel ynskjer dette.

Dette er ein krimroman og bok nr 2 i serien om Task Force 14, som fint kan leses frittstående.

Denne gongen er handlinga lagt til Færøyene, der Lucas Stage frå Task Force 14 og kriminaltekniker Sidsel Jensen, saman med nokre lokale politimenn, skal forsøke å løyse brutale drap på fire prester. Dei vart funnen i kyrkja i ei bygd med rundt 100 innbyggere. Ein femte prest vert meldt sakna. Er han involvert i drapa, eller har han sluppet unna massakren?

Angsten lå som et rep rundt halsen. Han tvang føttene fram mot alteret. Gulvplankene ga etter under vekten. Knirkingen gikk helt ut i krokene og fikk ham til å svinge lyskjeglen etter ting som ikke var der. Han stoppet foran alteret. Lyste på den korsfestede Jesus-skikkelsen. «Kvinne, hvorfor gråter du?» sto det skåret inn i planken under trefiguren. Et øyeblikk ble han overrumplet av minner fra barndommen, gjemt bak tynne gardiner av skrekk.
Han gjorde korsets tegn og hvisket lavt: «I Faderens og Sønnens og…»

Me møter att Lucas Stage frå den fyrste boka i serien. Kompanjongen hans, David Flugt, speler derimot ein særs perifer rolle i denne boka, men noko seier meg at han kjem sterkere tilbake i seinere bøker.

Sidsel er opprinnelig frå Færøyene, og har både tvillingbror og far som bur i den vesle bygda som er hardt ramma av drapene. Nå er det 27 år sidan ho sist satte sine bein i denne bygda. Kva skjedde den gong, og kvifor er ho ikkje på talefot med familien sin? Minner kjem opp til overflata og mange følelser er i sving medan ho etterforskar drapene.

Lucas er fortsatt ein rundbrenner og ein person som gjerne utfører gjerninger og spør i etterkant. Han håper i sitt stille sinn at Sidsel er «knullbar» når han møter ho… Stemningen er dermed satt, og biletet av Lucas er det samme som det som møtte oss i forrige bok.

Forfatter har dempet dei voldelige og bisarre skildringene frå forrige bok, og heller latt oss slippe meir inn på karakterene. Bagger lar oss bli kjent med hovedkarakterene, og bruker tid på dette. Det går utover progresjon og spenningsdelen, men tar det att i forståelsen av menneska me møter.

Innbyggerne i bygda tar på ingen måte godt vare på dei to etterforskerne. Dei møter motbør frå dag ein av, og får kjenne på lokalbefolkningens vrede. At Sidsel er «ein av deira egne», ser ikkje ut til å ha noko betydning. Det er eit lukka samfunn der dei enten verner om kvarandre, eller bærer på hemmeligheter.

Parallelt med dette fylgjer me også oppveksten til 12 år gamle Peter. Han bur på eit barnehjem i Polen, men vert adoptert til Danmark hvor han får nytt namn, og veks opp i ein dysfunksjonell familie med klare krav og normer. Ein strålende bi-historie som viser kva som kan forme eit menneske.

Bygda er av den religiøse sorten, og er plassert ved havet og er omkransa av eit ugjestmildt landskap. Dette fremprovoserer ein trykkende stemning når mørket faller på, og været tar seg opp. Forfatter er dyktig til å spele på denne type skildringer, og han kjem med gode metaforiske miljøskildringer.

Det er ingen tvil om at forfatter har lagt meir vekt på å la leseren bli betre kjent med karakterene i denne boka. Samtidig har han ein meir klassisk vinkling på drapssakene, fremfor de heseblesende action-scenene. Men det er likevel gode actionscener og ein del mindre hyggelige skildringer. Som f.eks post mortem skildringer som setter seg på netthinna til leseren.

Det anaerobe miljøet hadde forårsaket hydrolyse mellom fettvevet i kroppen og saltvannet, og det hadde oppstått en slags forsåpning som fikk huden til å «blomstre» i vokslignende fettknuter. Selv den minste berøring av liket fikk såpeglatte kjøttstykker til å falle ned på gulvet.

Bagger bruker litt tid på å bygge opp både historie og plott. Ein får dermed eit lite spenningopphold her og der i historien. Men etterkvart auker tempoet, og me kjenner att den Bagger som skreiv «Mannen i tre deler».

Lucas Stage er kjent som ein rundbrenner, og får det som han vil til slutt. Men Sidsel er ei anna type kvinne enn det han tidligere har møtt på, og han blir ikkje heilt klok på ho. Det går så langt at han er i ferd med å miste litt av fokuset på etterforskninga. Har Lucas møtt sin overkvinne?

Det var dypt rotfestet i Lucas at han alltid tok en maktposisjon i enhver relasjon. Profesjonelt og privat, intellektuelt og seksuelt. Men nå hadde han møtt en kvinne som nektet å spille den rollen hun var tiltenkt. Som reagerte på tilnærmelsene hans med sta og omvendt tyngdekraft.

Det som kanskje er mest fascinerende med krimromanen, er at når det går opp for leseren kva som faktisk har skjedd, det er fyrst då ein innser kor god historia og plottet faktisk er.

«Den nittende øya» er ein drivende god spenningskrim lagt til eit ugjestmildt miljø på Færøyene. Med sine gode betraktninger av menneskesinnets lunefulle sider, kombinert med språklig kløkt og overraskende vendinger er dette nok ei bok på øverste hylle frå danskenes nye forfatterstjerne.

TERNINGKAST: 5