Bokblogger

Brutal, men velskrevet krimroman.

• Norsk tittel: Selma
• Forfatter: Jean-Louis Adorsen
• Sjanger: Krim, Spenning
• Antall sider: 380
• Utgivelsesår: 2025
• Utgiver: adorsen.no

Jean-Louis Adorsen er født i Frankrike i 1949. Flytta til Noreg i 1954. Har jobba som setter, typograf, systemkonsulent og IT-konsulent. Han byrja tidleg å skriva noveller, og fekk den fyrste på trykk allereie i 1968. I 2017 kom han ut med sin fyrste bok, «Høstmørket». Sidan har han gitt ut «Engelen Gabriel» (2019), «Cast-off» (2020), «Min elskedes ansikt» (2021), og «Selma» i 2025.

I april 2022 reiser filmskaperen Gabriel Dahl tilbake til Sørlandet for å fortsette på dokumentaren om bever, som han måtte avbryte seks år tidligere. Også denne gangen skjer det ubehagelige ting som stikker kjepper i hjulene for filmprosjektet. Gabriel finner liket av et barn som forsvant midtvinters over tjue år tidligere. I håp om å finne ut hva som hadde skjedd den gangen, drar han til bygda hun forsvant fra. Ikke alle blant lokalbefolkningen liker at en utenforstående kommer og snuser og roter opp gammelt grums. For mer enn én har sine svin på skogen, og Gabriel får nok en gang et opprivende innblikk i det mørke nettets og menneskesinnets uhyggeligste sider.

Denne boka er eit leseeksemplar på PDF frå forfatter. Eg er på ingen måte påverka av dette, og har skrevet min egen subjektive vurdering av «Selma».

I min bokblogg legg eg ut bøker som eg vil anbefale videre til deg som les den. Difor publiserer eg ikkje bokanmeldelser med karakter 3 eller dårligere. Unntaket er viss forfatter/forlag likevel ynskjer dette.

Dette er ein spenningskrim, og bok nr. 2 i serien om filmskaper Gabriel Dahl. Boka kan fint lesast frittståande.

Me møter att Gabriel Dahl, og også denne gongen roter han seg opp i ei sak som utvikler seg til ein kamp på død og liv. Dahl finn liket av eit born som vart meldt sakna 20 år tidlegare. Han velger å besøke bygda ho kom frå, og der ho sist vart observert før ho forsvant. Men han skal få føle på kroppen at han ikkje er særleg ønska i bygda. Jo meir han graver i gamle sår og minner, jo meir vert han uønska. Kva skjuler seg i bygda, og kven står bak?

Selma er eit born som har det tøft heime. Faren drikk og slår og mishandler mor og Selma. Alt ho ynskjer seg er nokon som bryr seg om ho, og når ho stikker av frå heimen så er det eit ynskje om eit betre liv. Adorsen skaper ein karakter som ein umiddelbart får sympati for, og som ein vil alt godt. Når ho vert funnet død 20 år seinare, så vil eg som lesar at rettferdigheten skal seire. Eg hungrer etter å få vite kven som har drept ho, og kvifor. Dette er eit meget godt utgangspunkt for resten av boka.

Forfatter beveger seg inn på temaer som kan sette sinnet i kok. Han provoserer med sin historie og enkelte av sine karakterer. Det skaper engasjement og ein får klare motsetninger i historia.

Gabriel Dahl er ein karakter som eg fortsatt ikkje heilt blir klok på. Han er stormforelska i kona si, er betatt av Merethe som er venninne og bur saman med ham og kona, og driv og flørter og «håper» at ting skal skje mellom ham og ei han møter under sin etterforsking. Eg har rett og slett ikkje heilt skjønt kven Gabriel Dahl er som person, og eg vart enda meir forvirra etter denne boka. Likevel er det slik at me ser ei litt anna side av han i denne krimromanen. Men at han er dyktig på sitt felt som filmskaper og «etterforsker» er det ingen tvil om.

Det er eit godt og engasjerende driv frå starten av. Språket er godt og i stadig utvikling, noko som alltid er gledelig å sjå. Enkelte stader kan ein sjå at dette er ein forfattar som gjer alt arbeidet med boka sjølv. Ein redaktør ville nok ha poengtert enkelte ting som blir innlysende og virker litt merkelig. Ikkje dei store feila, men likevel nok til at ein stusser litt.

«Har han gjort henne noe, kan han ha lagt henne bak busskuret», sa Tina Li. «Da ble hun kanskje dekket av snø i natt – og blir det mer snø, dukker hun kanskje ikke opp igjen før til våren.»

Det er ein fengslende og fascinerende historie som treff ei nerve. Det er slik at ein gleder seg til å setje seg ned for å lese, og det er gode forutsetninger for å holde på ein leser. Det er eit interessant univers og karakterer som spriker på alle skalaer. Eg liker at Adorsen graver djupt inn i menneskesinnets irrganger, og skaper ting ut frå dette.

Innhaldet gir tidvis sterke inntrykk, så eg vil ikkje anbefale den til personer med sarte sjeler. Enkelte bilete kan setja seg på netthinna som ein ikkje ville hatt der i utgangspunktet. Det er røft, brutalt og provoserende.

Undervegs i historia har forfatter lagt inn faktaopplysninger om diverse ting. Det er opplysende og artig, samtidig som det strengt tatt ikkje hadde vert nødvendig.

«Og forresten var det vel Sten Broman som pleide å si just precis? Han døde et år etter at jeg ble født.»

Adorsen har kommet opp med eit snedig plott. Me får gode utfyllende svar undervegs, og viser at ingenting er utelatt til tilfeldighetene. Det er fine tvister og overraskinger som kan snu opp-ned på det aller meste på kort tid.

Skildringene er gode, og ein får ein følelse av tilstedeværelse i historia. Den vert på mange måter ein del av deg medan ein les, og ein klarer å leve seg inn i universet og karakteristikken til karakterene. På godt og vondt. Adorsen har gjort ein solid jobb frå forrige bok og frem til denne. Det er klare forbedringer i språk og måten ting vert fortalt på, og det er rett og slett ein solid og velskrevet bok.

En overveldende følelse av håpløshet og bunnløs fortvilelse fylte ham. Det var som å stå ved kanten av en avgrunn vor han ønsket å hoppe utfor, men ikke kunne.

«Selma» er ein krimroman som tar oss med inn i menneskesinnets djupeste irrganger og viser kva for ytterpunkter det finnes hos folk. Det er tidvis eit røft, brutalt og provoserende innhald som kanskje ikkje passar for alle. Jean-Louis Adorsen kjem med denne boka inn som ein dark horse i løpet om gode norske krimbøker.

TERNINGKAST: 5-