Bokblogger

Endelig er Odd Singsaker tilbake. Dette er bok nr. 8 i krimserien.

• Norsk tittel: Det blinde vitnet
• Forfatter: Jørgen Brekke
• Sjanger: Krim
• Antall sider: 303
• Utgivelsesår: 2024
• Utgiver: Gyldendal Norsk Forlag

Jørgen Brekke (Født 1968) debuterte som forfatter med krimromanen «Nådens omkrets» i 2011, og dette var også den fyrste boka i serien om Odd Singsaker. Sidan den gong har han utgitt ei rekke bøker i serien, og i 2024 kom han ut med den åttende boka i serien, nemlig «Det blinde vitnet». Han har også utgitt blant anna ungdomsbøker og krimbøker utenom serien.

Egentlig skulle førstebetjent Odd Singsaker ved Trondheims-politiet gå av med pensjon denne uka og ta seg av datteren, femårige Anne, mens kona Felicia fullfører politiutdannelsen. Men det var før en kvinne ringer inn og forteller at hun ser et øksedrap i leiligheten over gata fra der hun bor. Da politiet ankommer åstedet, finner de bare en tom leilighet. Senere samme dag blir imidlertid leilighetens eier funnet øksedrept i en hytte langt utenfor byen. Det hele blir bare mer uforståelig når kvinnen som varslet alarmsentralen, viser seg å være blind. I tillegg har hun tilsynelatende tatt livet av seg like etter at hun ringte inn drapet.

Denne boka er eit leseeksemplar frå Gyldendal Norsk Forlag. Eg er på ingen måte påverka av dette, og har skrevet min egen subjektive vurdering av «Det blinde vitnet».

I min bokblogg legg eg ut bøker som eg vil anbefale videre til deg som les den. Difor publiserer eg ikkje bokanmeldelser med karakter 3 eller dårligere. Unntaket er viss forfatter/forlag likevel ynskjer dette.

Dette er ein krimroman og bok nr. 8 i serien om fyrstebetjent Odd Singsaker. Boka kan fint leses frittstående, sjølv om det er forgreininger til tidlegare utgivelser.

Odd Singsaker har nådd pensjonsalderen i politiet. Han er inne i si siste veke og planlegg tida han skal nytte saman med dottera og kona. Det var heilt til det ringes inn eit øksedrap frå ei blind kvinne. Drapet er ikkje begått der ho påstår at det er begått, og like etter vert også ho funnet død, tilsynelatende har ho tatt livet sitt. Det er ei forvirrende sak som Odd Singsaker ikkje kan unngå å vere ein del av. Han vert dermed ein del av ettforskninga att. Ein siste gong….

Det er snart fem år sidan sist gong det vart utgitt bok i denne serien. Eg vil tippe at det er mange lesarar av serien som higer etter å lese denne boka. Men lever den opp til forventningene?

Det aller meste foregår i Trondheims-området. Her har Brekke skapt sitt univers, og det er lett gjenkjennelig. Denne gongen er det ei dramatisk innringing frå ei blind kvinne som setter hjula i gong. Eg liker måten forfatter klarer å skape forvirring og hevede augebryn frå starten av. Det er mykje som er galt i denne saken, og dette er noko Brekke verkeleg speler på.

«Det står en øks i brystet på ham!»

Det er lagt opp til ein brutal start og før ein veit ordet av det, så står ein midt oppi ei drapssak med begge bein. Det går unna i svingene i starten, og ein får knapt sortert tanker og eventuelle gjerningspersoner før nye ting skjer. Forfatter tar riktignok eit steg og to tilbake her og der, og heller fokuserer på privatlivet til Singsaker. Det er stadig utvikling på den sida også, sjølv om det står meir i stampe enn saken i seg sjølv.

Det er teknisk og taktisk etterforskning som er i fokus, og det er ei relativt harmonisk gruppe som jobber saman. Ein og anna gnisning er det, og Singsaker føler seg ikkje alltid like velkommen.

Brekke innlemmer blant anna tarotkort i historia, og kjem med ei rask, lita innføring i bruken av dette. Han trekk også inn bøker som ein tilleggsingrediens til det som skjer. F.eks «Utopia» av Thomas More, eit verk som vart utgitt i 1516, skal spele ein viktig rolle.

«Selv om jeg kanskje heller ville sagt en anti-utopi, eller enda mer presist en anti-utopisk roman. Altså en travesti – eller en omkledning om dere vil – av Mores filosofiske fortelling, til en moderne roman.

Etter ein god start, så synker tempoet etterkvart som romanen utspeler seg. Det oppstår kjedelige partier som kunne vert unngått, men Brekke velger å sette lesar godt inn i f.eks innhaldet i bøker og i tematikk som i utgangspunktet ikkje har noko med saken å gjera. No er Brekke ein erfaren krimforfatter og veit at han må trykke på dei rette knappene for å få opp tempo og intensitet att. Dette lykkes han med, men for min del kjem dei av og til litt seint.

Singsaker er ein karakter som ein har blitt godt kjent med opp gjennom åra. Den pausen som har oppstått dei siste åra, har ikkje gjort noko med han, utover at han har vert sårt sakna av lesarar. Singsaker liker fortsatt å snakke med folk om saker, og taushetsbelagte ting er knapt eksisterende i hans tankesett. I eit samfunn me har idag, der personvern står sterkare enn nokon gong, så føles det litt merkelig å lesa om ein fyrstebetjent som ikkje fylgjer dette…

Det handler blant anna om psykisk helse og selvskading. Dette er eit tema som er høgst dagsaktuelt, og Brekke gir oss gode og reflekterte tanker rundt dette.

«For eksempel argumenterer mange suicidale mennesker jeg møter i jobbsammmenheng, for at verden ville vært et bedre sted uten dem. Det at de stort sett tar feil, det at man kan finne svært gode motargumenter mot konklusjonen de har kommet til, betyr ikke at deres argumenter er irrasjonelle. Feilslått er ikke det samme som sinnsykt.»

Det er gode dialoger og ein solid oppbygging av plott. Brekke tar seg tid til å vente på at ting skal skje naturleg, og dermed vert tempoet deretter. I motsatt fall får lesar eit grundig innsyn i saken og potensielle gjerningspersoner. Dette er som å balansere på ein knivsegg, der det er delte meininger om kva som er best. Forfatter er innom begge sider, men lander trygt med begge bein til slutt.

Det er eit plott som har mange forgreininger, og ein skal ha tunga beint i munnen for å få med seg alle ledetråder. Samtidig er ein del ting også litt opplagt i mine auge. Overraskelsen var dermed ikkje så stor når sluttpartiet var ferdiglest. Likevel er det ein solid gjennomføring og eit fabelaktig språk.

Dette er kanskje ikkje Brekkes beste Singsaker-bok, men meir enn nok til å tilfredsstille hungrige fans. Hovedkarakteren sjølv slit med helsa, og frykter at sjukdommen er tilbake, samtidig som han går av med pensjon. Då kommer det betimelige spørsmålet; Er dette den siste boka i serien, eller ligg det til rette for fleire bøker?

«Det blinde vitnet» er ein krimroman som bygger opp under teknisk og taktisk etterforskning. Med interessante vinklinger og eit drivende godt språk, så leverer Jørgen Brekke fortsatt på eit høgt nivå.

TERNINGKAST: 4